Waarom ik blij ben met 10.000 directe contacten op LinkedIn

Een dikke week geleden, op 23/09/2013 bereikte ik de kaap van 10.000 directe contacten op LinkedIn. Dit netwerk geeft me toegang tot bijna 23,5 miljoen professionele contacten.

Sinds 26/03/2004 ben ik aanwezig op LinkedIn. Vandaag is LinkedIn het meest belangrijke zakelijke online netwerk, maar destijds was het niet veel meer dan een verzameling van CV's. In de loop der tijd is dit netwerk uitgegroeid tot een volwaardig sociaal netwerk, waarbij ze wel steeds het professionele imago hebben kunnen behouden. Ik ken heel wat mensen die zeer actief zijn op zowel LinkedIn, Facebook als Twitter, maar voor elk netwerk een ander gedragspatroon hanteren, rekening houdend met de eigenheid van het netwerk.

Veel mensen vinden LinkedIn een iets moeilijker netwerk om uit te bouwen, omdat je voorzichtig moet zijn met de uitnodigingen om te connecteren. Als enkele mensen aangeven niet te willen connecteren omdat ze je niet kennen, zal je een blokkering oplopen waardoor je een tijdje niemand meer kan uitnodigen.

In omvang is LinkedIn niet mijn grootste verzameling van contacten. Tijdens het schrijven van dit artikel had ik vb. op SunZu 15.815 connecties. Dit netwerk werd oorspronkelijk opgebouwd op Ecademy, wat later werd overgenomen door SunZu. Voor mij persoonlijk is LinkedIn echter wel het belangrijkste netwerk omwille van het zuiver professionele aspect. Wanneer iemand mij een bericht stuurt op LinkedIn zal ik dit steeds met volle aandacht lezen, terwijl op Facebook mijn muis al boven 'delete' zweeft terwijl ik de eerste regel van een bericht lees.

LinkedIn is ook één van de krachtigste tools die ik ken om in contact te komen met je doelpubliek, waarbij je gebruik kan maken van een "warm contact" uit je eigen netwerk. Wanneer je via de zoekfunctie op een profiel terecht komt van iemand waarmee je contact wil maken, zal je aan de rechterkant steeds een lijstje zien van contacten uit jouw directe netwerk, die zelf rechtstreeks verbonden zijn met die persoon die jij wil spreken. Door gebruik te maken van de beschikbare tools kan je dan een bericht sturen naar je 'target', via de tussenpersoon van jouw keuze. Uiteraard zal dit meer impact hebben dan een direct bericht, want je 'target' krijgt een berichtje binnen van een afzender die hij of zij reeds kent. Directe berichten zijn trouwens ook niet zomaar mogelijk buiten je netwerk, tenzij je gebruik maakt van de (betalende) InMails.

Wanneer tijdens een gesprek het onderwerp "grote netwerken" wordt aangesneden komt ook steeds de vraag hoe ik er in slaag om met zoveel mensen contact te blijven houden. Een netwerk is immers alleen maar waardevol als de contacten ook "warm" worden gehouden.

Een doorsnee zakenman heeft een netwerk van 250 tot 500 zakelijke contacten en hoeft niet bijzonder veel te doen om die contacten warm te houden. Door de businessclubs waar hij lid van is of de events die hij regelmatig bezoekt zal hij een groot stuk van zijn netwerk regelmatig opnieuw ontmoeten.

Voor mezelf heb ik steeds de regel opgelegd dat ik meer dan 75% van mijn totale netwerk in levende lijve wil ontmoeten. Om hierin te slagen moet ik jaarlijks minstens 1000 mensen ontmoeten. Het blijkt dat dit min of meer het gemiddelde is voor alle professionele netwerkers die ik ooit al heb ontmoet. Tijdens gesprekken met Top-netwerkers uit andere landen is dit het aantal wat ik vaak hoor terugkomen. Zelf slaag ik hierin door veelvuldig aanwezig te zijn op netwerkevents, maar ook door mijn eigen activiteiten als spreker, waarbij ik na afloop van een presentatie natuurlijk ook netwerk met de aanwezigen.

Om het opgebouwde netwerk voldoende warm te houden kan ik natuurlijk moeilijk iedereen om de maand opbellen of mailen... daartoe moest ik andere methodes ontwikkelen. Na bijna 10 jaar stel ik vast dat ik erin ben geslaagd om de aandacht van mijn contacten te behouden, voornamelijk door interessante links en artikels met hen te delen. Mijn netwerk blijft me volgen op de belangrijkste populaire online netwerken of via mijn nieuwsbrief. Hierdoor blijf ik in hun gedachten en zullen ze ook interessante opportuniteiten doorgeven.

Of je netwerkcontacten je al dan niet blijven volgen hangt voornamelijk af van de kwaliteit van hetgene je met hen deelt. Uiteraard merk ik ook dat er elke maand enkele uitschrijvingen zijn op mijn nieuwsbrief en dat sommige mensen me niet langer volgen op Facebook of Twitter, maar voorlopig is dat aantal vele malen kleiner dan het aantal nieuwe mensen die ik kan toevoegen aan mijn netwerk.

Of ik ooit mijn huidige netwerk nogmaals zal kunnen verdubbelen durf ik nog niet te gokken, maar LinkedIn is volgens de laatste statistieken in België nog steeds het snelst groeiende netwerk. Tegenover vorig jaar is LinkedIn in ons land met maar liefst 33% aangegroeid, wat een pak meer is dan de andere netwerken. Ik zal alleszins ook blijven verder bouwen aan mijn netwerk en mijn uiterste best blijven doen om zoveel mogelijk mensen in levende lijve te ontmoeten !

Superconnectors en de 5000 vrienden limiet op Facebook : Hoe beslissen ze wie er nog bij mag ?

Geïnspireerd door een status update van technologie-blogger Robert Scoble, leek het me de moeite om eens iets te schrijven over vriendschaps- en connectie-verzoeken op populaire sociale media… en dat vanuit het standpunt van superconnectors en de beperkingen waar deze voortdurend mee te maken krijgen.

Eerder schreef ik reeds blogs over het verschil tussen “Quality and Quantity” en het enorm grote verschil tussen “Superconnectors and Stampcollectors”.
Kort samengevat : Aangezien je nooit weet wie er zoal in het netwerk van een bepaalde persoon zit, kan je ook onmogelijk inschatten of die persoon met zijn of haar netwerk voor jou ooit waardevol kan zijn. Ik geloof heel sterk in grote netwerken waarin de kwaliteit vanzelf wel komt boven drijven. Wanneer je hierin gelooft en je op een meer ‘open’ manier begint te netwerken loop je kans vrijwel automatisch uit te groeien tot een superconnector, uiteraard na verloop van een aantal jaren. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor anderen omdat je gaat fungeren als hub binnen hun netwerk en als router naar de personen waarmee ze willen in contact komen. In plaats van iemand te bereiken via 3 of 4 tussenstappen, kan het vaak met één enkele tussenstap via een superconnector.

Zelf koos ik reeds in 2004 om te bouwen aan een groot netwerk. Laat ik dan zomaar iedereen ongelimiteerd in mijn netwerk zitten ? Niet echt, beperkt iemand zijn updates tot “ik ging net naar de WC en ik eet nu een boterham met choco” dan vliegt die persoon onherroepelijk uit het netwerk. Met het lezen van zulke updates wil ik mijn tijd echt niet verkwisten, ik lees liever updates die enige nuttige informatie bevatten. Een tweede absolute no-no is netwerk marketing of MLM. Dit hoort gewoonweg niet thuis op sociale netwerken en is zelfs op de meeste online netwerken ook strikt verboden via de gebruiksregels. Zijn het gros van je postings dus gewijd aan het promoten van je netwerk marketing toestanden … bye bye !

Het verschil tussen superconnectors en postzegelverzamelaars in het kort : Een postzegelverzamelaar wil gewoon zeer snel een groot netwerk opbouwen om te scoren in de TOP 100 voor zijn land of regio. That’s it. Verder heeft hij geen enkele interesse in netwerken. Een superconnector is een proactieve netwerker met een groot netwerk. Dit is iemand die ook de moeite doet om zoveel mogelijk mensen ook echt te leren kennen zodat deze connecties een eventuele meerwaarde kunnen betekenen voor hemzelf of voor anderen uit zijn netwerk.

Op de meeste sociale netwerken verstuur je een verzoek tot connecteren, waarna de andere persoon dit ook moet aanvaarden. Op de meeste populaire netwerken zijn er ook een aantal andere connectievormen, waarbij er helemaal geen aanvaarding noodzakelijk is :

• Je kan je abonneren op de updates van een Facebook Pagina door gewoon op de Like-button te klikken. Alle updates verschijnen vanaf dan ook in je newsfeed.  [Ik vind dit leuk] 
• Je kan de status updates van een bepaalde persoon volgen zonder te connecteren, door op de “subscribe” button te klikken. Deze persoon moet wel zelf in de instellingen deze optie geactiveerd hebben om dit mogelijk te maken.  [Abonneren] 
• De grote uitvinder van dit systeem is uiteraard Twitter, waar je ook gewoon de updates kan “volgen” van wie je maar wil.

Facebook heeft ook nog een vrij kritische drempel ingebouwd : Je kan nooit meer dan 5000 vrienden in je netwerk hebben. Superconnectors worstelen vaak met deze grens en moeten zodra ze deze grens naderen uiterst selectief zijn in wie ze nog toevoegen. Zelf ken ik dit probleem maar al te goed. Ik zit reeds een tweetal jaar aan deze grens en toch kan ik wekelijks nog enkele mensen toevoegen. Er zijn er immers ook altijd wel enkele die afhaken waardoor opnieuw ruimte wordt gecreëerd. Voortdurend balanceer ik tussen de 4990 en 5000 vrienden. Daarnaast tel ik op mijn profiel ook een 500-tal subscribers. Op de pagina’s van mijn zakelijke activiteiten heb ik gemiddeld een paar honderd volgers per pagina.

Wat is nu het grote verschil tussen effectief “vrienden zijn” op Facebook of die klik op een ‘Like’ of ‘subscribe’ button ? Het eerste is tweerichtingsverkeer terwijl de andere opties eenrichtingsverkeer zijn. Zijn we effectief als vrienden met elkaar verbonden dan zie jij mijn profiel en mijn updates, maar ik zie ook die van jou. Als je mijn updates volgt via een ‘Like’ of ‘Subscribe’ kan ik jouw profiel of updates niet lezen. Hierin zit ook een belangrijke differentiatie bij het aanvaarden van nieuwe vrienden in mijn netwerk. Wat ik bij jou kan komen bekijken of lezen moet de moeite zijn, anders is het voor mij interessanter om iemand anders toe te voegen. Dat klinkt waarschijnlijk hard, maar als je wekelijks slechts enkele mensen kan toevoegen door de beperkingen van de website moet je nu eenmaal een harde keuze maken. Dit is ook hetgene waarover Robert het letterlijk had in zijn status update. Op enkele vlakken kan ik zijn redeneringen dan ook goed volgen.

Ook bij mij komen de vriendschapsverzoeken heel vaak in vlagen. Na een presentatie of workshop, na een vermelding in een krant of tijdschrift, … en dan stelt het probleem zich vrij acuut. Ik krijg dan ineens 40 of 50 vriendschapsverzoeken en ik kan er slechts 4 of 5 uitkiezen. Voor alle duidelijkheid, de rest komt automatisch terecht bij de ‘subscribers’ en krijgen dus wel degelijk toegang tot mijn profiel en updates. Het verschil is dus alleen dat ik geen toegang krijg tot hun profiel en updates en dat we niet echt deel gaan uitmaken van elkaars netwerk.

Een directe connectie maken met een superconnector kan vaak wel heel waardevol zijn omdat daardoor je tweedegraadsnetwerk enorm zal vergroten. Een superconnector vormt op die manier een snelkoppeling in de richting van personen die je vb. graag wil bereiken voor je business.

Het is dus belangrijk om te weten welke criteria van belang zijn voor een superconnector om jou als een directe connectie te aanvaarden. Hoe kan je een superconnector echt overtuigen om jouw “vriend” of direct contact te worden op een populair netwerk ?

• Zoals hierboven reeds gemeld zijn superconnectors geïnteresseerd om te connecteren met mensen die interessante zaken delen met hun netwerk. Jullie hebben allemaal leuke kinderen, honden en katten … maar die zijn meestal geen reden om te connecteren. 
• Elke superconnector krijgt minstens het tienvoudige in aanvragen van wat ze ooit kunnen accepteren. Ook voor mij is dit het geval en als ik uiteindelijk niet met jou connecteer dan is dat zeker niet persoonlijk bedoeld, maar ik moet er nu eenmaal telkens 9 van de 10 teleurstellen. Je zal nog steeds kunnen Liken en Subscriben … en ook op Twitter is er geen drempel. Wanneer je die grens van 5000 vrienden bereikt kan je ook nog onmogelijk alle status updates gezien hebben. Om die reden gebruiken superconnectors meestal lijsten. De kans dat je in zo’n lijst zal terechtkomen is klein omdat ze daar nog selectiever in moeten zijn. Een lijst van meer dan 100 personen is alweer niet meer te volgen en bijgevolg nutteloos.
• De allerbeste manier om in de vriendenlijst van een superconnector te geraken is ze effectief eerst persoonlijk te ontmoeten. Met het gesprek nog vers in het geheugen zullen ze sneller geneigd zijn om jou toe te laten tot hun netwerk. Zelf zal ik na thuiskomst van een netwerkavond ook meestal onmiddellijk de gekregen naamkaartjes intikken in mijn Outlook contacten en op LinkedIn. Mijn totale netwerk bestaat momenteel uit zo’n 30000 directe contacten waarvan ik meer dan 75% face-to-face heb ontmoet. Die persoonlijke ontmoetingen geven natuurlijk een enorme boost aan de waarde van het netwerkcontact en vormen dan ook de absolute basis van het grote waardeverschil tussen superconnectors en “postzegelverzamelaars”. 
• Bij het ontvangen van een vriendschapsverzoek klikken de meeste mensen eerst op de naam om een glimp van het profiel op te vangen. Op die manier herinneren ze zich vaak van waar ze deze persoon zouden kennen of herkennen. Staan je privacy instellingen zo dicht als Fort Knox dan krijgen ze helemaal niets te zien en maak je ook absoluut geen kans meer.Is het enige wat ze te zien krijgen een profielfoto van je nakomeling ? Eveneens geen kans meer want op die manier zal je zeker niet herkend worden. 
•  Zorg dat je zelf ook de ‘subscribe’ optie hebt geactiveerd en deel interessante zaken met je netwerk. Als ik interessante zaken zie wil ik graag nog meer zien en zal ik beslist connecteren. Ik ben het meest geïnteresseerd in zaken rond KMO Management, technologie, netwerken, sociale media en lekker eten en drinken. Automatisch zijn dat dus ook de onderwerpen die mij het meest zullen aanspreken. Weet waarin de superconnector waar jij mee wil connecteren geïnteresseerd is en je hebt het alweer voor een stuk zelf in de hand. 
• Wanneer een superconnector bij je vriendschapsverzoek kan zien dat je reeds bevriend bent met een enkele tientallen van zijn of haar bestaande vrienden, dan heb je ook een voetje voor. Ben je bevriend met een paar honderd van hen dan zijn ze eerder argwanend en kijken ze uit naar symptomen van het postzegelverzamelaar-syndroom. De meeste superconnectors kennen elkaar immers persoonlijk, ook over de grenzen heen.
• Volg zelf eerst het profiel van de superconnector en geef regelmatig commentaren op posts die je daar kan lezen. Heb je al enkele keren een zeer gevatte commentaar geschreven dan is er ook een grote kans dat je snel zal toegelaten worden tot het persoonlijke netwerk. 
• Als je verbonden bent aan een bedrijf of organisatie die de superconnector interesseert zal  je uiteraard ook sneller toegelaten worden, maar dat is iets wat je niet zelf in de hand hebt.

De reden waarom ik dit artikel schreef is om enige duiding te geven aan de vele mensen die ik dagelijks moet teleurstellen en die daar misschien een slecht gevoel aan overhouden.
Liefst van al zou ik de mogelijkheid willen hebben om gewoon iedereen te aanvaarden in mijn netwerk. Daarna zou ik enkel die personen verwijderen die op één of andere manier misbruik maken van hun aanwezigheid… of degene die echt niets zinnigs posten of te vertellen hebben. Deze laatste zouden evenwel op de subscribers-lijst terecht komen zodat ze mijn updates wel kunnen blijven volgen. Laat ons connecteren !

Wat zijn je Facebook-vrienden waard?

Dit artikel zal ook worden opgenomen in onze nieuwsbrief en in het nieuwe boek wat Geert momenteel schrijft. We waarschuwen even vooraf dat dit een zeer persoonlijk artikel is, met een gevoelige inhoud. Deze tekst mocht echter niet ontbreken aangezien Geert het nieuwe boek opdraagt aan zijn overleden dochter Ellen.

Net op de eerste verjaardag van onze dochter Elise zaten we vol ongeloof te kijken en te luisteren naar de nieuwsberichten. Een touringcar met Vlaamse schoolkinderen was ingereden op een tunnelwand in Zwitserland en had een ware Apocalyps geschapen. Ouders, familie en vrienden voelden de grond onder zich vandaan schuiven en moeten de rest van hun leven leren omgaan met het feit dat deze kinderen op een brutale manier van deze wereld verdwenen zijn. Kinderen horen niet te overlijden voor hun ouders, ieder mens voelt tot in zijn ziel dat dit fundamenteel verkeerd is.

Tijdens een netwerkavond de dag voordien had ik met een aantal mensen een gesprek over de zin van je netwerkcontacten en je Facebook-vrienden. Wat betekent die vriendschap als het er echt op aan komt? Hoe echt zijn die vriendschappen? Kan je rekenen op steun van je netwerk op momenten wanneer je dat echt nodig hebt?

Voor een groot stuk heb je het antwoord op die vragen zelf in handen. Ik heb doorheen de jaren ook een aantal ‘postzegelverzamelaars’ aan het werk gezien die snel een groot netwerk wilden opbouwen, maar niet de moeite deden om mensen ook echt te leren kennen. Zelf heb ik ook een zeer groot netwerk opgebouwd, maar dat deed ik door dagelijks meerdere uren proactief te netwerken sinds begin 2004. Meer dan 75% van mijn netwerkcontacten heb ik ondertussen ook in levende lijve ontmoet. Zelfs al ontmoet je iemand maar één enkele keer, het contact wordt er onmiddellijk enorm door versterkt. Wanneer je nadien opnieuw contact hebt via een online netwerk voel je dat die relatie al op een hoger niveau zit.

Ik heb ondertussen al honderden keren het verhaal verteld van de oorspronkelijke uitgever van mijn eerste boeken. Nadat ik de man éénmaal had ontmoet op een netwerkavond in Londen contacteerde ik hem maanden later met een aantal vragen rond het uitgeven van mijn eerste boek. Na enkele uren kreeg ik als antwoord “Great idea, I’ll publish it !”. Soms kan het echt razendsnel gaan als je de juiste vraag aan de juiste mensen stelt.

In maart 2010 sloeg het noodlot toe in mijn eigen gezin. Na een perfect verlopen zwangerschap van negen maanden kwam onze eerste dochter levenloos ter wereld. Een wereld die voor ons opeens bleef stil staan. Drie dagen en nachten hebben we amper geslapen en in een soort waas doorgebracht. Vrienden en familie werden opgebeld, maar in plaats van het verwachte blije bericht van een nieuwe spruit moest ik hen een verschrikkelijke mededeling doen. Dit waren zonder enige twijfel de ergste uren van mijn leven en ik zou het echt niemand toewensen. Maar zelfs al tijdens die eerste uren in onze ziekenhuiskamer merkten we dat er iets op gang begon te komen. Onze familie en onze beste vrienden waren geschokt en probeerden ons op alle mogelijke manieren moed te geven om doorheen die eerste dagen te komen. Zelfs vrienden en kennissen waar we slechts sporadisch contact mee hadden barstten vol ongeloof in tranen uit. Na een zeer voorzichtige status update op Facebook om onze afwezigheid te verklaren kwam er een immense stroom van steunbetuigingen op gang. Enkele dagen nadien, tijdens de afscheidsviering, waren niet alleen vrienden en familie aanwezig, maar ook een groot aantal zakelijke contacten, netwerkcontacten en Facebook vrienden. Zelfs vanuit Nederland en Engeland waren vrienden speciaal naar ons toe gereisd om hun steun te betuigen. Vol ongeloof zag ik heel vroeg die ochtend op Facebook een status update verschijnen: “At the airport. Flying to Brussels for funeral”. Ik kan jullie verzekeren dat op dat ogenblik zoiets ongelofelijk veel steun geeft en dat die aanwezigheid voor ons een onschatbare waarde kreeg.

Enkele maanden later zagen we trouwens exact hetzelfde effect, maar dan met zeer positieve berichten, tijdens ons huwelijk. Om maar even aan te geven dat zulke massale steun en medeleven niet alleen van toepassing is bij tragische gebeurtenissen, maar ook op blije dagen!

Wat zijn je Facebook vrienden waard? Wat zijn die vluchtige steunbetuigingen waard?

Zelfs nu nog ga ik regelmatig terug naar de postings van die vreselijke week om de reacties opnieuw te lezen. Telkens opnieuw doet het me goed om te lezen dat onze vrienden ons verdriet wilden delen en evenveel ongeloof hadden als wijzelf. Ik heb er zelf ook geen verklaring voor maar het werkt.

Het lezen van die reacties geeft een zekere rust in dat stukje van mijn hart waar er sinds die tragische week voortdurend stress is.

Ik herinner me ook nog zeer goed het krantenartikel geschreven door Guillaume Van der Stighelen nadat er diverse berichten waren verschenen naar aanleiding van het overlijden van zijn zoon Mattias en de mediatisering daarvan. Zijn neergeschreven gevoelens waren voor ons uiterst herkenbaar.

Laat gewoon voelen dat je er bent als ze je nodig hebben. Breng eten. Breng soep. Zorg dat ze zich die eerste dagen niets moeten aantrekken van boodschappen, wassen of strijken. Help de mensen doorheen die waas van de eerste weken, maar laat ook daarna weten en voelen dat je er nog steeds bent als je ze nodig hebt, zodat ze niet in een zwart gat terecht komen nadat die aandacht wegvalt.

Men zegt wel eens dat Facebook en Twitter de café-toog hebben vervangen en dat is niet noodzakelijk slecht. Facebook is een platform wat zich uitstekend leent om je steun te betuigen, terwijl Twitter als communicatiemedium ongekende kracht en snelheid kan bieden. Tijdens het Pukkelpop drama in 2011 zagen we binnen de kortste keren steungroepen opduiken op Facebook, maar ondertussen werden er effectieve hulpacties op touw gezet via Twitter. Alle sociale media hebben hun nut, ook bij dit soort tragedies. Via netwerken als Facebook ben je steeds vrij goed op de hoogte van de kleine en grote dingen die er gebeuren in het leven van je vrienden. Op die manier ben je ook meer betrokken bij elkaars leven en zal je wanneer het nodig is ook een grotere groep mensen “aanspreken” die je zullen steun bieden. Facebook vrienden zijn er op goede en op slechte dagen, net zoals je familie en je dichte vrienden. Samen feesten, maar ook samen rouwen.

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat ook de ouders van de vele kinderen die overleden zijn in het bijzonder tragische ongeval in Zwitserland, deze gebeurtenis een plaats kunnen geven en hun liefde voor hun kinderen verder kunnen koesteren met de hulp van hun familie en (Facebook-)vrienden.


Voor ons is het ondertussen al enkele jaren geleden, maar het doet ons nog steeds goed dat onze netwerkcontacten ook regelmatig laten horen en voelen dat ze onze eerste dochter niet vergeten zijn. Een tweede dochter vervangt nooit de eerste. Wij hebben twee dochters en dat zal altijd zo blijven.

 Mijn nieuwe boek draag ik dan ook op aan Ellen, onze eerste kleine meid waarmee ik al een ongelofelijke band had opgebouwd lang voor ze ter wereld kwam. Rust zacht lieve schat.